Uitverkiezing I
Stel je wordt ergens voor uitgekozen, voor een rol in een toneelstuk bijvoorbeeld. Je hebt auditie gedaan en jij krijgt de hoofdrol. Stel jij wordt altijd als eerste gekozen als er op het plein teams worden gemaakt voor een potje voetbal. Stel jij wordt gekozen uit een grote groep sollicitanten voor die ene topfunctie. Wat doet dat met je?
Ik kan me best voorstellen dat je een beetje trots wordt. Misschien zelfs een tikje verwaand, je vindt jezelf heel wat. Wie als kind voortdurend wordt uitgekozen boven anderen, zou later zomaar wat arrogant kunnen zijn. Zoiets vormt je. Het vormt je karakter. In dit artikel wil ik een link leggen tussen uitverkoren zijn en karaktervorming. Als mens kun je nadenken over jezelf: wat voor mens wil ik zijn? Ik denk dat de meeste mensen een mooi karakter willen hebben. Even een omschrijving, je karakter dat zijn je innerlijke eigenschappen en je kenmerkende persoonlijkheidstrekken die je denken, voelen en gedrag bepalen. Je kunt een zorgzaam karakter hebben, een ambitieus karakter, leergierig, chaotisch, dat soort dingen. Net noemde ik er ook een paar: arrogant, verwaand, trots, die worden vaak als negatief bestempeld. Ik denk dat de meeste mensen een mooi karakter willen hebben.
Het mooiste wat je hebt
Maar hoe vormt het uitverkoren zijn door God je karakter? Misschien moeten we eerst even scherp stellen wat die uitverkiezing ook al weer was. Uitverkoren zijn houdt in dat je het mooiste wat je hebt -de band met God- hebt gekregen. En dat heb je niet gekregen om iets in jou maar alleen op grond van Gods liefde. Er was niets in jou wat jou aantrekkelijk maakte voor God. Er was ook niets in jou wat jou aantrekkelijker maakte dan de rest.
Karaktervorming
Maar als je het mooiste wat je hebt -de band met God- hebt gekregen, niet verdiend maar gekregen, hoe vormt dat dan je karakter? Ik denk op de volgende manier:
Het maakt je klein, zonder je een minderwaardigheidsgevoel te geven.
Het maakt je dankbaar, maar niet trots.
Het maakt je voldaan, maar niet vol van jezelf.
Het maakt je speciaal, maar niet meer dan anderen.
Het maakt je heilig, maar niet zonder zonde.
Het maakt je dienstbaar, maar niet in eigen kracht.
Het maakt je kostbaar, maar je kent geen eigenroem.
Het maakt je zelfbewust, maar niet arrogant.
Het maakt je gehoorzaam, maar niet slaafs.
Het maakt je koninklijk, maar niet de koning.
Het maakt je eerlijk, vanuit de waarheid van God.
Het buigt je wil, zonder je willoos te maken.
Het vervult je helemaal, zonder je persoonlijke betrokkenheid weg te duwen.
Het vult je met liefde, maar niet voor jezelf maar juist voor anderen.
Eyeopener
Ik vind dit een eyeopener. Er zit ook iets heel logisch in. Dat God jou uitkiest is geweldig, is enorm groot. Maar Gods keus voor jou heeft op geen enkele manier te maken met iets wat jij kunt of bent. Ik een volgend nummer wil ik bijbelse voorbeelden geven van hoe mensen door hun uitverkiezing gevormd zijn. Maar eerst wil ik stilstaan bij Kolossenzen 3:12. Paulus schrijft daar aan de gemeente: ‘Omdat God u heeft uitgekozen, omdat u zijn heiligen bent en Hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld.’ Als je goed nadenkt over wat die uitverkiezing is -dat die niets zegt over jou, wie je bent of wat je kunt, maar alles over God- dan moet dat je wel vormen. Dan word je meelevend, dan ga je goed doen, dan word je nederig, zachtmoedig en geduldig. En als je vers 13-15 erbij pakt: je wordt verdraagzaam, vergevend, liefdevol, gericht op vrede en dankbaar. Laat je karakter vormen door je uitverkiezing, dat is Paulus' aansporing. Gelukkig koos God je al uit. Dan wil Hij je karakter ook vormen naar zijn beeld. Naar Jezus’ beeld. Uiteindelijk redt zijn karakter ons. Jezus’ nederigheid, zijn liefde, zijn geduld, zijn verdraagzaamheid en goedheid redden je. Je redding hangt niet af van jezelf. God koos ervoor om jou te redden. Hou daar aan vast. Dat is het evangelie dat ons is overgeleverd.