ZONDER COMMENTAAR

wo 13 mei, 06:05

Met petities en pamfletten wordt ook de verminkte, door de Afsluitdijk geamputeerde Waddenzee voorgedragen voor de status van rechtspersoon. Maar wacht. Wat wil het Wad? Hoort alles weer te worden hoe het in den beginne was, woest en ledig? Tienduizend jaar geleden, toen de laatste ijstijd afliep, bestond de Waddenzee nog niet. Zou ze niet liever opnieuw droogvallen, ophouden te bestaan?
Wie ingespannen naar de zee luistert, hoort wat hij of zij wil horen. Als het niet je eigen bloedsomloop is, dan toch echt de echo van de tijdgeest. ‘De zee spreekt en wij kunnen onze oren niet langer sluiten,’ lees ik in Zee nu, een climate-fictionroman waarin het nooit meer eb wordt.
Waar komt deze personificatie uit voort? Gezien het rouwbetoon van de diplomaten van de Ambassade van de Noordzee: uit schuld en schaamte.
De vermenselijking van de natuur rukt op. (…) I am the ocean. I covered this planet once. And I can always cover it… AGAIN!
‘De zee als verdriet: een hele grote traan’, zo klinkt het in Zee nu. Ik hoor een religieuze ondertoon. Is wie treurzingt, spijt betuigt en ootmoed tentoonspreidt jegens een volstrekt onverschillige zee niet in de eerste plaats bezig met zichzelf? Om zich al schrijvend en actievoerend, geheel antropocentrisch, te verlossen van een bezwaard gemoed?
(…)
Met rechten, zou je denken, komen plichten. Maar hoe roep je een aalscholver ter verantwoording voor het opslokken van een ondermaatse paling? En wie klaagt Gaia straks aan voor de eerstvolgende overstroming? Of gaan we onszelf wijsmaken dat deze godin de zondaars op aarde straft omdat zij stukken van de zee hebben drooggelegd? Nog even en de Bijbelse zondvloed krijgt een eigentijdse remake, met de wind als gesel van het Opperwezen.
Een voogd aanstellen als buikspreker van de natuur is het bewandelen van een geitenpaadje door het politieke dier homo sapiens. (…) Het parlement van de dingen zal hoe dan ook een parlement van mensen blijven, zelfs al vermom je de leden als kraaien of schelpen.

Uit: Frank Westerman, Zeven dieren bijten terug (ingekort)