Waar christenen op hopen

Zijn christenen slimmeriken of sukkels? Je zou kunnen denken dat christenen gewoon een slimme keus gemaakt hebben. Een keus die hun het meeste voordeel oplevert.

In Romeinen 8:18 zegt de apostel Paulus: het lijden van nu staat in geen verhouding tot de heerlijkheid van de toekomst. Geloven is soms best afzien. Maar daar staat tegenover dat je later de hemelse heerlijkheid krijgt. Zijn christenen gewoon mensen die de voordelen afwegen tegen de nadelen en concluderen dat geloven hen meer oplevert dan kost?

Sukkels

Maar komt die heerlijke toekomst wel echt? Heel veel mensen in deze wereld geloven daar niks van. Maar als er helemaal niet zoiets is als een heerlijke toekomst, dan zijn christenen dus gewoon enorme sukkels. Hun hele leven zijn ze druk met geloof maar daar staat niets tegenover. Ze hebben niet alleen op het verkeerde paard gewed, maar er is helemaal geen paard.

Weegschaal?

Vaak wordt Romeinen 8:18 gelezen alsof het over een weegschaal gaat. Je lijden nu is niet te vergelijken met de heerlijkheid van straks in de hemel. En dus weet je wat je moet kiezen. Maar als ik nou eens zeg dat het hier helemaal niet gaat over wat je kiest. De mensen aan wie de Romeinenbrief geschreven is hebben al lang gekozen. Voor God. Voor Christus. Voor het geloof in Hem. Deze tekst spoort niet aan om te kiezen maar bemoedigt hen die al een keus gemaakt hebben. De christenen in Rome hebben namelijk een probleem. Een probleem dat wij ook hebben. Namelijk dat je, ondanks dat je christen bent, nog steeds aanloopt tegen de macht van het kwaad. En dat kwaad veroorzaakt lijden, verdriet, pijn en moeite. Maar is de bemoediging van Romeinen 8:18 dan dat je nu moet afzien maar straks in grote heerlijkheid mag leven? Dat is best bemoedigend natuurlijk. Maar het gaat nog veel verder. Wat Paulus hier zegt is dat het lijden nu geen partij is voor de heerlijkheid van straks. De macht van het kwaad wordt vergeleken met de macht van de heerlijkheid. En wie denk je dan dat er wint? Romeinen 8:18 gaat niet over ons maar over de toekomst van de wereld. En dan wordt er gezegd: de macht van het kwaad delft het onderspit en de heerlijkheid van God zal eens de verste uithoeken van de kosmos vervullen. In het Grieks staat er: het lijden van nu is ‘niet opgewassen tegen’ de heerlijkheid van straks. Er worden hier geen dingen met elkaar vergeleken waarbij het één net wat meer gewicht in de schaal legt dan het ander, nee de bemoediging hier is dat Gods heerlijkheid het finaal wint van het kwaad.

Heerlijkheid

Wat is dan de heerlijkheid van God? Waar hopen christenen op? Ik kan het negatief zeggen, dat doet de Bijbel ook op verschillende plaatsen (Jesaja 25:8, Openbaring 21:4): wij verwachten een wereld zonder zonde, zonder dood, zonder strijd. Je kunt het ook positief omschrijven: wij zien uit naar een heerlijke, heilige, volmaakte en innige relatie met God. Wij zien uit naar volmaakte relaties met de medemens. Wij zien uit naar een vernieuwde relatie met de schepping. Romeinen 8 zegt: de heilige Geest werkt hieraan. Dat is natuurlijk ook enorm bemoedigend. Want onze inzet voor het herstel van de relatie met God, voor goede relaties met de medemens, voor een goede omgang met de schepping, loopt vaak stuk. Maar als de heilige Geest werkt aan die nieuwe, heerlijke wereld van God dan zal die zeker komen. En nog zoiets bemoedigends: let op het woord ‘geopenbaard’ waarmee vers 18 eindigt. Openbaren betekent bekend maken of onthullen. Maar dat betekent dat de heerlijkheid van God al bestaat. Die moet alleen nog zichtbaar worden. Net zoals in de knop van een bloem de hele bloem al aanwezig is.

Sterker

De bemoediging van Romeinen 8:18 is dat de heerlijkheid van God eindeloos veel sterker is dan de macht van het kwaad. Het is dezelfde bemoediging als in de slotverzen van Romeinen 8. Paulus zegt: ‘Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die Hij ons bewezen heeft in Christus Jezus, onze Heer.’ Oftewel: geschapen dingen zijn nooit sterker dan de ongeschapen liefde van God. Net zo is de macht van het kwaad, die de schepping is binnengedrongen, nooit sterker dan de ongeschapen heerlijkheid van God. Ze staan in geen verhouding tot elkaar.

Door ds Rutger Heij

rubriek: Denken en doen